Dezinformacja: co to jest, rodzaje i przykłady z Polski
Dezinformacja to treść fałszywa lub wprowadzająca w błąd, rozpowszechniana celowo. Definicja, siedem rodzajów takich treści, różnica wobec misinformacji i fake newsa oraz dobrze udokumentowane przykłady z Polski i UE, także te wymierzone w firmy i instytucje.

Dezinformacja to fałszywa lub wprowadzająca w błąd treść, którą ktoś rozpowszechnia celowo: żeby oszukać odbiorców albo osiągnąć korzyść polityczną lub finansową. Od zwykłej pomyłki odróżnia ją zamiar. Od pojedynczego kłamstwa odróżnia ją to, że zwykle stoi za nią plan: przygotowana historia, konta, które ją rozsyłają, i moment wybrany tak, żeby zaszkodziła najbardziej.
Wiele materiałów o dezinformacji powstaje z myślą o szkołach i wyborcach. Ten jest także dla zarządów, rzeczników, zespołów komunikacji i bezpieczeństwa oraz urzędników. Wyjaśniamy, czym dezinformacja różni się od misinformacji i fake newsa, jakie są jej rodzaje, jak w zarysie wygląda kampania i jakie przypadki są dobrze udokumentowane w Polsce i UE. Budowę kampanii, plan reakcji organizacji i narzędzia do wykrywania rozwijamy w osobnych tekstach, do których prowadzą linki.
Kluczowe wnioski
- 1Dezinformacja to treść fałszywa lub wprowadzająca w błąd, rozpowszechniana celowo; misinformacja to ta sama treść podawana dalej w dobrej wierze
- 2Claire Wardle, współautorka raportu dla Rady Europy, wyróżnia siedem typów takich treści: od satyry i fałszywego powiązania po treść zmanipulowaną i całkowicie zmyśloną
- 3EEAS udokumentowała w 2025 roku 540 incydentów zagranicznej manipulacji informacją, a w co czwartym użyto narzędzi AI
- 4Firmy ponoszą szkody bezpośrednio, gdy ktoś podszywa się pod markę, i pośrednio, gdy ich logo lub nazwa uwiarygadnia cudzą operację
- 5Kampania ma powtarzalną budowę: narracja, treść, infrastruktura, wzmacnianie i „pranie” źródła; da się ją wykryć, zanim trafi do głównych mediów
- 6Organizacja potrzebuje trzech rzeczy przed kryzysem: obserwacji narracji, ustalonej ścieżki decyzji i kanału, w którym szybko opublikuje sprostowanie
Co to jest dezinformacja: definicja
Komisja Europejska definiuje dezinformację jako fałszywą lub wprowadzającą w błąd treść, rozpowszechnianą z zamiarem oszukania albo uzyskania korzyści ekonomicznej lub politycznej, która może wyrządzić szkodę publiczną. W tej definicji są trzy elementy i wszystkie trzy mają znaczenie w praktyce: treść nie musi być w całości zmyślona (wystarczy, że wprowadza w błąd), musi istnieć zamiar, a skutkiem może być szkoda publiczna, czyli wykraczająca poza jedną osobę.
Z punktu widzenia organizacji najważniejsze jest słowo „wprowadzająca”. Rzadko chodzi o historię w całości zmyśloną. Częściej to prawdziwe zdjęcie z innego kraju i innego roku, autentyczny dokument z wyciętym akapitem, wypowiedź prezesa bez pytania, na które odpowiadał, albo prawdziwa liczba zestawiona z fałszywym wnioskiem. Takie treści trudniej zdementować, bo każdy element z osobna da się „sprawdzić”.
Unia Europejska używa też szerszego pojęcia FIMI (foreign information manipulation and interference), czyli zagranicznej manipulacji informacją i ingerencji. Obejmuje ono działania państw lub podmiotów działających na ich rzecz, także wtedy, gdy pojedyncza treść nie jest fałszywa, ale sposób jej rozpowszechniania jest zmanipulowany. Na tym pojęciu opierają się raporty Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (EEAS), z których korzystamy niżej.
Dezinformacja, misinformacja i malinformacja: czym się różnią
Podział na trzy kategorie zaproponowali Claire Wardle i Hossein Derakhshan w raporcie dla Rady Europy z 2017 roku i do dziś posługują się nim instytucje oraz badacze. O przypisaniu do kategorii rozstrzygają dwa pytania: czy treść jest prawdziwa i czy ktoś chce nią zaszkodzić.
| Pojęcie | Czy treść jest prawdziwa | Czy jest zamiar szkody | Jak może wyglądać w firmie lub urzędzie |
|---|---|---|---|
| Dezinformacja | Nie, albo wprowadza w błąd | Tak | Fałszywy komunikat „w imieniu” spółki o wycofaniu produktu, rozsyłany z kont podszywających się pod markę |
| Misinformacja | Nie | Nie, osoba podająca dalej wierzy, że to prawda | Pracownik przesyła na grupę rodzinną zrzut ekranu tego komunikatu, bo chce ostrzec bliskich |
| Malinformacja | Tak | Tak | Prawdziwa, wykradziona korespondencja zarządu publikowana fragmentami w chwili negocjacji albo walnego zgromadzenia |
| Fake news | Zwykle nie | Nie wiadomo, określenie tego nie rozstrzyga | Potoczna etykieta, którą przypina się zarówno zmyślonym artykułom, jak i niewygodnym, rzetelnym tekstom |
Granice między kategoriami są płynne i właśnie na tym opiera się kampania. Dezinformacja zaczyna się od kilku kont, które wiedzą, co robią, a zasięg zdobywa dzięki tysiącom ludzi, którzy podają ją dalej w dobrej wierze. Kiedy treść dotrze do tego drugiego etapu, rozmawiasz już z wystraszonymi klientami i zaniepokojonymi pracownikami, a nie z autorami operacji. Ton odpowiedzi musi to uwzględniać.
Dezinformacja a fake news
W mowie potocznej „fake news” znaczy mniej więcej to samo co dezinformacja, ale w pracy zawodowej lepiej go unikać. Autorzy raportu Rady Europy celowo z niego zrezygnowali, bo jest nieprecyzyjny i politycy używają go do dyskredytowania mediów, które piszą o nich krytycznie. Określenie „fake news” nie mówi nic o zamiarze ani o skali, a dla organizacji to właśnie te dwie rzeczy przesądzają o reakcji. Jedna zmyślona wiadomość to inny problem niż ta sama wiadomość rozpowszechniana przez sieć skoordynowanych kont.
Rodzaje dezinformacji: siedem typów treści
Podział na dezinformację, misinformację i malinformację opisuje zamiar. Drugi podział, przydatny przy ocenie konkretnego materiału, opisuje formę treści. Claire Wardle, współautorka raportu dla Rady Europy, wyróżniła siedem typów mis- i dezinformacji, które raport z 2017 roku przywołuje, a przewodnik First Draft opisuje szczegółowo. Typy układają się mniej więcej według rosnącego zamiaru wprowadzenia w błąd:
- Satyra lub parodia. Zwykle nie ma zamiaru szkodzić, ale wprowadza w błąd, gdy ktoś poda ją dalej bez kontekstu; bywa też używana celowo, żeby ominąć weryfikację faktów
- Fałszywe powiązanie. Tytuł, grafika lub podpis nie zgadzają się z treścią, jak w tekstach typu clickbait
- Treść wprowadzająca w błąd. Prawdziwe informacje użyte wybiórczo: wycięty cytat, przycięte zdjęcie, statystyka bez kontekstu
- Fałszywy kontekst. Autentyczny materiał podany z nieprawdziwym opisem, na przykład zdjęcie z innego kraju lub innego roku
- Podszywanie się. Treść udaje znane źródło: logo redakcji, nazwisko dziennikarza, komunikat urzędu lub firmy
- Treść zmanipulowana. Prawdziwe zdjęcie, nagranie lub dokument przerobione tak, żeby zmienić ich wymowę
- Treść zmyślona. Materiał w całości fałszywy, przygotowany po to, żeby oszukać i zaszkodzić
Z perspektywy organizacji szczególnie ważne są podszywanie się i fałszywy kontekst, bo korzystają z wiarygodności prawdziwej marki albo prawdziwego materiału. Większość przykładów opisanych niżej to podszywanie się: fałszywa depesza PAP, sklonowane serwisy w operacji Doppelganger i fałszywe konto Eli Lilly. Zdjęcie „wybuchu” przy Pentagonie to z kolei treść zmyślona, najpewniej wygenerowana przez AI.
Dlaczego dezinformacja dotyczy firm i instytucji
Dezinformacja przestała być tematem wyłącznie dla polityki. Jest stałym narzędziem państw, coraz tańszym dzięki AI, a jej skutki ponoszą także organizacje, które nie są jej głównym celem. Poniższe liczby pochodzą z raportów EEAS (marzec 2026), NASK (2026) i World Economic Forum (styczeń 2026).
Według EEAS w 2025 roku celem operacji było około 200 różnych organizacji, z czego firmy prywatne stanowiły 4%. Ten odsetek nie oddaje jednak całego ryzyka dla biznesu. Ten sam raport opisuje masowe podszywanie się pod zachodnie redakcje: ich treści przerabiano na stronnicze narracje i rozsyłano przez sieci fałszywych kont. Dla wydawcy to atak na markę, nawet jeśli celem operacji była polityka. Podobnie jest z każdą firmą, której logo, nazwa albo prezes pojawiają się w cudzej historii, bo dodają jej wiarygodności.
Drugi wniosek z raportu dotyczy kosztów. EEAS pisze, że AI jest już na stałe wbudowana w rosyjskie i chińskie operacje: służy do masowego pisania tekstów w wielu językach, tłumaczenia, przerabiania cudzych treści i klonowania głosu. Te same narzędzia są dostępne dla każdego, kto chce zaszkodzić konkretnej firmie: konkurenta bez skrupułów, byłego pracownika albo grupy, która zarabia na grze na kursie akcji. Jak klonowanie głosu i podrobione nagrania wykorzystuje się przeciwko firmom, opisujemy w tekście o deepfake'ach w firmie.
Kampania dezinformacyjna w skrócie
Kampanie różnią się celem i skalą, ale zwykle przechodzą przez podobne etapy: wybór narracji, która trafia w istniejące obawy, przygotowanie treści (coraz częściej z pomocą AI), infrastrukturę w postaci domen i kont podszywających się pod prawdziwe źródła, wzmacnianie przez sieci skoordynowanych kont oraz „pranie” źródła, po którym treść podają dalej ludzie w dobrej wierze. EEAS pisze wprost, że rosyjskie operacje wymierzone w wybory działają według powtarzalnego schematu, na który można przygotować się z wyprzedzeniem. Warstwy takich operacji, udokumentowane przypadki od IRA po Storm-1516 i sposób działania botów opisujemy w tekście o farmach trolli i kampaniach botów.
Dezinformacja: przykłady z Polski i świata
Wybraliśmy przypadki dobrze udokumentowane przez instytucje publiczne, badaczy lub rzetelne media. Każdy pokazuje inną drogę, którą fałszywa historia dociera do odbiorców i uderza w organizację.
Fałszywa depesza PAP o mobilizacji (Polska, maj 2024)
31 maja 2024 roku w serwisie Polskiej Agencji Prasowej w odstępie około 20 minut pojawiły się dwie depesze, według których premier zapowiedział częściową mobilizację 200 tysięcy mężczyzn od 1 lipca i ich wysłanie na Ukrainę. PAP szybko je wycofała i oświadczyła, że nie napisali ich jej dziennikarze. Wicepremier i minister cyfryzacji Krzysztof Gawkowski napisał, że wszystko wskazuje na cyberatak i zaplanowaną dezinformację, a sprawą zajęła się ABW. Ten przypadek pokazuje połączenie, które łatwo przeoczyć: włamanie do systemu publikacji jest incydentem bezpieczeństwa, ale jego celem była dezinformacja, a ofiarą wiarygodność agencji, z której depesz korzystają inne media.
Doppelganger: sklonowane serwisy znanych mediów (UE, od 2022)
We wrześniu 2022 roku EU DisinfoLab opisało operację, w której sklonowano serwisy co najmniej 17 mediów, między innymi Bild, 20 Minutes, ANSA i The Guardian. Autorzy kupowali domeny łudząco podobne do prawdziwych, kopiowali wygląd stron i publikowali na nich fałszywe artykuły, filmy i sondaże, a potem rozsyłali linki przez sieci stron i fałszywych profili na Facebooku. EU DisinfoLab wskazało wiele przesłanek udziału podmiotów z Rosji, nie przypisując jednak operacji formalnie. Dla każdej marki z rozpoznawalną stroną internetową to najbardziej dosłowny przykład: ktoś inny mówi Twoim głosem, z Twoim logo i pod adresem, który na pierwszy rzut oka wygląda jak Twój.
Wygenerowane zdjęcie „wybuchu” przy Pentagonie (USA, maj 2023)
22 maja 2023 roku po Twitterze rozeszło się zdjęcie dymu przy Pentagonie, według NPR najpewniej wygenerowane przez AI, wraz z informacją o eksplozji. Udostępniały je między innymi płatne „zweryfikowane” konto podszywające się pod Bloomberg News i kontrolowana przez Kreml stacja RT. Służby szybko zdementowały wiadomość, ale główne indeksy giełdowe zdążyły na krótko spaść. Lekcja dla rynków i spółek giełdowych: jedna wygenerowana grafika z wiarygodnie wyglądającego konta wystarczy, żeby przez kilka minut wpływać na ceny.
Fałszywe konto Eli Lilly i „darmowa insulina” (USA, listopad 2022)
W listopadzie 2022 roku konto z płatnym znaczkiem weryfikacji, podszywające się pod koncern Eli Lilly, ogłosiło, że insulina jest od teraz darmowa. Firma musiała przeprosić za wprowadzający w błąd wpis z fałszywego konta, a jej akcje mocno spadły, choć jak opisał Fortune, nie wiadomo, w jakim stopniu przez ten wpis. Ten przypadek bywa traktowany jako żart, ale z perspektywy firmy to podręcznikowe podszycie się pod markę: fałszywy komunikat korporacyjny, który trafił w prawdziwy spór o ceny leków i którego sprostowanie wymagało publicznego oświadczenia.
Wybory prezydenckie w Polsce (2025)
EEAS wymienia Polskę wśród krajów, w których Rosja w 2025 roku celowała w wybory, i opisuje, że w Polsce kampanie grały na nastrojach wobec uchodźców, a tuż przed głosowaniem straszyły zagrożeniami i rzekomymi zamachami. Według raportu Ministerstwa Cyfryzacji z programu Parasol Wyborczy od stycznia do maja 2025 roku administratorom Facebooka, X i TikToka zgłoszono ponad 16 tysięcy kont powiązanych z operacjami wywierania wpływu, a do końca kwietnia wykryto 176 przypadków podszywania się pod kandydatów. To dobry punkt odniesienia dla instytucji publicznych: okres wyborczy oznacza większe ryzyko także dla urzędów, które wybory organizują lub obsługują.
We wszystkich pięciu przypadkach powtarza się ten sam element: podszycie się pod wiarygodne źródło. Agencja prasowa, znana redakcja, Bloomberg, koncern farmaceutyczny, kandydat. Dlatego organizacja powinna przede wszystkim wiedzieć, gdzie i jak ktoś się pod nią podszywa.
Jak rozpoznać dezinformację
Rozpoznawanie dezinformacji ma dwa poziomy. Pierwszy to ocena pojedynczej treści, którą może wykonać każdy odbiorca, także pracownik. Drugi to ocena, czy za treścią stoi skoordynowana kampania, a tego z jednego wpisu zwykle nie widać.
- Kto to opublikował: sprawdź adres strony znak po znaku i datę założenia konta, nie tylko nazwę i logo
- Czy tę samą informację podają oficjalne kanały organizacji, której dotyczy
- Czy zdjęcie lub nagranie nie pochodzi z innego miejsca i czasu: wyszukiwanie obrazem często daje odpowiedź w minutę
- Czy treść ma wywołać silną emocję i natychmiastowe działanie: udostępnij, wypłać, wycofaj, zanim „to usuną”
- Czy cytat ma źródło: pełne nagranie, dokument, link, a nie tylko zrzut ekranu
Z pojedynczej treści nie da się jednak odczytać kampanii. Świadczy o niej dopiero wzorzec: wiele kont publikuje to samo w krótkim czasie, konta są nowe i bez historii, w obiegu są linki do domen podobnych do prawdziwych mediów. Pełną listę sygnałów koordynacji i porównanie naturalnej fali krytyki z kampanią znajdziesz w tekście o farmach trolli i botach, a różnicę między monitoringiem mediów a analizą narracji w tekście o social listeningu a dezinformacji.
Co może zrobić organizacja
Przed kryzysem organizacja potrzebuje trzech rzeczy: obserwacji narracji o sobie, swoich ludziach i produktach, ustalonej ścieżki decyzji, czyli kto ocenia sytuację i kto zatwierdza komunikat, oraz kanału, w którym szybko opublikuje sprostowanie. Do tego dochodzi wiedza, jak zgłosić fałszywe konta i treści platformom i NASK. Plan reakcji krok po kroku, od zabezpieczenia dowodów przez ocenę koordynacji i decyzję po zgłoszenia w Polsce, opisujemy w tekście o ataku dezinformacyjnym na markę.
Obserwację narracji w wielu językach i na wielu platformach trudno prowadzić ręcznie. Do tego służy Blackbird.AI, rozwiązanie, które ZeroLayer wdraża jako partner: platforma Constellation śledzi narracje w ponad 25 językach i każdej nadaje ocenę ryzyka (Blackbird.AI Risk Index), która uwzględnia między innymi aktywność zautomatyzowanych sieci kont.
Najczęstsze pytania o dezinformację
Co to jest dezinformacja?
Dezinformacja to fałszywa lub wprowadzająca w błąd treść, rozpowszechniana celowo, żeby oszukać odbiorców albo uzyskać korzyść polityczną lub ekonomiczną, i która może wyrządzić szkodę publiczną. Tak definiuje ją Komisja Europejska. Rozstrzyga zamiar: ta sama treść podana dalej w dobrej wierze to już misinformacja.
Czym różni się dezinformacja od fake newsa?
Fake news to potoczne określenie fałszywej wiadomości, które nie mówi nic o zamiarze ani skali, a politycy często używają go wobec rzetelnych, ale niewygodnych tekstów. Dezinformacja to pojęcie precyzyjne: oznacza celowe działanie, często zaplanowaną kampanię z wieloma kontami i kanałami. Instytucje UE i Rada Europy posługują się pojęciem dezinformacji.
Czym różni się dezinformacja od misinformacji i malinformacji?
Dezinformacja jest fałszywa i rozpowszechniana celowo. Misinformacja jest fałszywa, ale podawana dalej przez kogoś, kto wierzy, że to prawda. Malinformacja to informacja prawdziwa, użyta po to, żeby zaszkodzić, na przykład wykradzione dokumenty publikowane w wybranym momencie. Podział pochodzi z raportu Rady Europy z 2017 roku.
Jakie są rodzaje dezinformacji?
Ze względu na zamiar wyróżnia się dezinformację, misinformację i malinformację. Ze względu na formę Claire Wardle, współautorka raportu dla Rady Europy, opisuje siedem typów: satyrę lub parodię, fałszywe powiązanie, treść wprowadzającą w błąd, fałszywy kontekst, podszywanie się pod źródło, treść zmanipulowaną i treść całkowicie zmyśloną.
Jakie są przykłady dezinformacji w Polsce?
Dobrze udokumentowanym przykładem jest fałszywa depesza PAP z 31 maja 2024 roku o mobilizacji 200 tysięcy Polaków, opublikowana najpewniej w wyniku cyberataku. Drugi to kampanie wokół wyborów prezydenckich w 2025 roku: EEAS opisuje rosyjskie działania grające na nastrojach wobec uchodźców i straszące zamachami, a rządowy raport podaje ponad 16 tysięcy kont zgłoszonych platformom od stycznia do maja 2025 roku.
Czy za dezinformację grozi w Polsce kara?
Samo rozpowszechnianie nieprawdy co do zasady nie jest przestępstwem, ale od 2023 roku art. 130 § 9 kodeksu karnego przewiduje karę co najmniej 8 lat pozbawienia wolności za prowadzenie dezinformacji na rzecz obcego wywiadu, w celu wywołania poważnych zakłóceń w ustroju lub gospodarce Polski albo wpłynięcia na decyzje organów władzy. Fałszywe informacje o firmie mogą też naruszać jej dobra osobiste lub przepisy o nieuczciwej konkurencji; to ocenia prawnik w konkretnej sprawie.
Gdzie zgłosić dezinformację?
Fałszywe konta i treści zgłaszasz najpierw na platformie, na której się pojawiły. W Polsce podejrzane treści można też przekazać Ośrodkowi Analizy Dezinformacji NASK przez formularz na stronie zglos-dezinformacje.nask.pl, podając link do materiału. NASK przekazuje zasadne zgłoszenia platformom, choć jak pokazuje jego raport za 2025 rok, usuwana jest tylko część z nich.
Jak walczyć z dezinformacją?
Jako odbiorca sprawdź, kto opublikował treść (adres strony znak po znaku i datę założenia konta), czy tę samą informację podają oficjalne kanały, czy zdjęcie lub nagranie nie pochodzi z innego miejsca i czasu i czy cytat ma źródło. Nie podawaj dalej treści, której nie sprawdzisz, a fałszywe konta i treści zgłaszaj platformie lub NASK. Organizacja potrzebuje dodatkowo obserwacji narracji, ustalonej ścieżki decyzji i kanału sprostowań.
Podsumowanie
Dezinformacja to celowe działanie, a nie przypadkowa plotka, i dlatego da się ją wykryć wcześnie: po domenach podobnych do Twojej, po nowych kontach, które zaczynają mówić o Twojej marce tym samym głosem, po treściach, które udają Twoje kanały. Organizacja, która wie, co obserwuje, kto decyduje i gdzie publikuje sprostowania, reaguje w ciągu godzin, a nie dni. Ten tekst jest punktem wyjścia; szczegóły znajdziesz w czterech kolejnych:
- Deepfake w firmie: podrobione nagrania i sklonowany głos członków zarządu, procedury weryfikacji. Czym jest sam deepfake, wyjaśnia Akademia ZeroLayer
- Farmy trolli, boty i kampanie: jak działają skoordynowane sieci kont i po czym je poznać
- Atak dezinformacyjny na markę: plan reakcji od pierwszego sygnału po wnioski
- Social listening a dezinformacja: kiedy wystarczy monitoring mediów, a kiedy potrzebna jest analiza narracji
Źródła
- 1.Tackling online disinformationKomisja Europejska · dostęp 2026-11-09Definicje dezinformacji i misinformacji stosowane przez Komisję Europejską oraz historia kodeksu postępowania w zakresie dezinformacji.
- 2.Information Disorder: Toward an interdisciplinary framework for research and policy makingRada Europy (C. Wardle, H. Derakhshan) · 2017-09 · dostęp 2026-11-09Raport wprowadzający podział na dezinformację, misinformację i malinformację; przywołuje siedem typów mis- i dezinformacji C. Wardle, a autorzy świadomie rezygnują w nim z określenia „fake news”.
- 3.Understanding Information DisorderFirst Draft (C. Wardle) · dostęp 2026-11-17Opis siedmiu typów mis- i dezinformacji: satyra lub parodia, fałszywe powiązanie, treść wprowadzająca w błąd, fałszywy kontekst, podszywanie się, treść zmanipulowana, treść zmyślona.
- 4.4th EEAS Report on Foreign Information Manipulation and Interference ThreatsEuropejska Służba Działań Zewnętrznych (EEAS) · 2026-03 · dostęp 2026-11-09540 incydentów FIMI w 2025 roku, około 10 500 kanałów, 27% incydentów z technikami AI (147 wobec 41 w 2024 roku), około 200 organizacji docelowych, w tym 4% firm prywatnych. Opis rosyjskich działań wobec wyborów w Polsce i podszywania się pod zachodnie media.
- 5.Global Risks Report 2026World Economic Forum · 2026-01 · dostęp 2026-11-09Misinformacja i dezinformacja na 2. miejscu wśród ryzyk w perspektywie dwóch lat i na 4. w perspektywie dziesięciu lat. Badanie ponad 1300 ekspertów.
- 6.Reakcja platform społecznościowych na zgłoszenia w 2025 rokuNASK · 2026 · dostęp 2026-11-09Dane za 2025 rok: 46 511 materiałów zgłoszonych platformom, 12% usuniętych, 68% poddanych moderacji, 20% zgłoszeń (9301) platformy odrzuciły; NASK wlicza do odrzuconych także zgłoszenia bez odpowiedzi przez dwa tygodnie.
- 7.Raport z programu Parasol Wyborczy: kompleksowa ochrona wyborów prezydenckich 2025Ministerstwo Cyfryzacji · 2025-09-17 · dostęp 2026-11-09Ponad 16 tys. kont powiązanych z operacjami wywierania wpływu zgłoszonych administratorom Facebooka, X i TikToka od stycznia do maja 2025 roku; 176 przypadków podszywania się pod kandydatów do końca kwietnia.
- 8.Fałszywa depesza o mobilizacji w Polsce. PAP dementujeWprost · 2024-05-31 · dostęp 2026-11-09Przebieg publikacji fałszywych depesz 31 maja 2024 roku, oświadczenie PAP i wypowiedzi przedstawicieli rządu.
- 9.Doppelganger: Media clones serving Russian propagandaEU DisinfoLab · 2022-09-27 · dostęp 2026-11-09Opis operacji klonującej serwisy co najmniej 17 mediów; przesłanki udziału podmiotów z Rosji bez formalnej atrybucji.
- 10.Fake viral images of an explosion at the Pentagon were probably created by AINPR · 2023-05-22 · dostęp 2026-11-09Zdjęcie najpewniej wygenerowane przez AI, udostępnione m.in. przez konto podszywające się pod Bloomberg News i przez RT; krótki spadek indeksów giełdowych.
- 11.No free insulin: Eli Lilly casualty of Elon Musk Twitter Blue verification messFortune · 2022-11-11 · dostęp 2026-11-09Fałszywe zweryfikowane konto Eli Lilly i przeprosiny firmy; autor zaznacza, że nie wiadomo, w jakim stopniu spadek kursu wynikał z wpisu.
- 12.Kodeks karny, art. 130 § 9ArsLege (tekst ustawy) · dostęp 2026-11-09Przestępstwo prowadzenia dezinformacji na rzecz obcego wywiadu, dodane nowelizacją z 17 sierpnia 2023 roku; kara co najmniej 8 lat pozbawienia wolności.
- 13.Zgłoś dezinformacjęNASK, Ośrodek Analizy Dezinformacji · dostęp 2026-11-09Formularz NASK do zgłaszania podejrzanych treści.
- 14.Constellation DashboardBlackbird.AI · dostęp 2026-11-09Opis platformy: narracje w mediach społecznościowych, newsach i dark webie, ponad 25 języków, Blackbird.AI Risk Index.
Sprawdź, co mówi się o Twojej organizacji
Blackbird.AI pokazuje narracje o Twojej firmie lub instytucji w ponad 25 językach, ocenia ich ryzyko i wskazuje, czy napędzają je boty i skoordynowane konta. Napisz lub zadzwoń, a pokażemy, jak wygląda to dla Twojej organizacji.