Blog

This article is available in Polish only.

Wycieki i ekspozycja 14 min czytania Aktualizacja: 2026-11-17

Infostealer: droga od zainfekowanego laptopa do ransomware

Infostealer nie szyfruje plików i nie zostaje na dysku. Kopiuje zawartość przeglądarki, wychodzi i zamienia ją w towar. Co dokładnie jest w logu, dlaczego ciasteczko sesji jest groźniejsze niż hasło i co zrobić, gdy log z Twojej domeny jest w obiegu.

Infostealer: droga od zainfekowanego laptopa do ransomware

Infostealer nie szyfruje plików i nie żąda okupu. Kopiuje zawartość przeglądarki i znika, a to, co skopiował, wchodzi do obiegu jako log. Verizon podaje, że 73% ofiar ransomware miało w poprzedzającym roku infekcję infostealerem albo zdarzenie wycieku danych logowania. To dwa końce tego samego łańcucha, a nie dwa osobne problemy.

Skala zjawiska i miejsce infostealerów w łańcuchu ataku
95
dni: tyle najwyżej dzieliło wyciek poświadczeń od ataku u połowy ofiar ransomware z takim zdarzeniem
Verizon, Data Breach Investigations Report 2026
73%
ofiar ransomware miało w poprzedzającym roku infekcję infostealerem albo zdarzenie wycieku danych logowania
Verizon, Data Breach Investigations Report 2026
1,17 mln
logów z 2025 roku zawierało jednocześnie firmowe dane tożsamości i ciasteczka sesji
Flare, 2026 State of Enterprise Infostealer Identity Exposure

Czym jest infostealer i czym różni się od klasycznego wirusa

Infostealer to złośliwe oprogramowanie, które jednorazowo kopiuje z zainfekowanego urządzenia zapisane hasła, ciasteczka sesji i inne dane przeglądarki, a potem wysyła je operatorowi. Nie szyfruje plików, nie kasuje danych, nie rozsyła się po sieci i nie zostaje na dysku. Wchodzi, zbiera zawartość profili przeglądarek i kilku katalogów użytkownika, wysyła paczkę i kończy pracę.

Stąd cecha, która decyduje o całej reszcie: infekcja nie daje objawów, które użytkownik mógłby zauważyć. Nie ma komunikatu o okupie, zaszyfrowanych plików ani wolniejszego komputera, a zbieranie danych bywa krótsze niż minuta. Pobrany plik po prostu nie zadziałał tak, jak obiecywał.

Reakcja spóźnia się więc z definicji. Klasyczny szkodnik chce zostać, bo jego wartość rośnie z czasem; infostealer chce wyjść, bo jego wartość jest w danych.

Efektem infekcji jest log infostealera: zestaw plików z zawartością przeglądarek, wybranymi plikami użytkownika i zrzutem ekranu. Ten log jest towarem: trafia na giełdę logów, do kanału na Telegramie albo prosto do brokera dostępu. Jak sprawdzić, czy jest w nim Twoja domena, opisaliśmy w przewodniku po monitorowaniu wycieków danych.

Co naprawdę jest w logu infostealera

Log to nie jest lista haseł, tylko zrzut kontekstu, w którym pracował użytkownik. I to kontekst decyduje o jego wartości.

Zawartość logu i to, co z niej wynika dla atakującego
Co trafia do loguCo z tego wynika dla atakującego
Hasła zapisane w przeglądarkachGotowe trójki adres–login–hasło. Powtórzone hasło otwiera kilka drzwi naraz.
Ciasteczka sesji i tokenySesja już uwierzytelniona. Zaimportowana do innej przeglądarki daje dostęp bez logowania, a więc bez MFA.
Historia przeglądania i autouzupełnianieMapa systemów ofiary: panele administracyjne, portale VPN, adresy wewnętrzne.
Dane kart płatniczych z przeglądarkiMateriał do nadużycia albo do odsprzedaży w obiegu niezależnym od reszty logu.
Pliki z pulpitu i katalogów użytkownikaWybierane po nazwie i rozszerzeniu: notatki z hasłami, klucze, eksporty konfiguracji.
Zrzut ekranu z momentu infekcjiPokazuje, kim jest ofiara i nad czym pracuje. Otwarty panel administracyjny podnosi wartość logu.
Lista zainstalowanego oprogramowaniaJakie zabezpieczenia stoją na stacji i z jakich klientów VPN korzysta użytkownik.
Identyfikator maszyny, adres IP, dane systemuPozwala odtworzyć wiarygodne środowisko logowania, żeby mechanizmy ryzyka nie oznaczyły sesji.

Dwie pozycje zmieniają sposób reagowania. Zrzut ekranu razem z listą oprogramowania sprawia, że kupujący nabywa nie worek poświadczeń, tylko konkretną osobę w konkretnej organizacji. Drugą są ciasteczka sesji. Same hasła żyją potem dalej w combolistach i plikach ULP; o ich maszynowym użyciu piszemy w tekście o credential stuffingu.

Dlaczego ciasteczko sesji jest cenniejsze niż hasło

Hasło to dowód, który trzeba przedstawić przy wejściu. Ciasteczko sesji to potwierdzenie, że wejście już się odbyło. Gdy przechodzisz w Microsoft 365 przez drugi składnik, usługa wystawia przeglądarce token i kolejne żądania nie pytają już ani o hasło, ani o kod.

Skradziona sesja jest już uwierzytelniona, więc omija uwierzytelnianie wieloskładnikowe. Atakujący nie musi znać hasła ani mieć telefonu ofiary. Importuje ciasteczko do własnej przeglądarki i trafia od razu do zalogowanej skrzynki. Dlatego zdanie „mamy MFA” nie zamyka tematu.

Druga konsekwencja jest operacyjna: zmiana hasła nie unieważnia skradzionej sesji. Reset w wielu środowiskach nie kończy aktywnych sesji ani wystawionych tokenów odświeżania. Dopóki token jest ważny, dostęp działa, a w logach widnieje porządny wpis o zmianie hasła. Kolejność jest tu odwrotna do intuicji: najpierw sesje, potem hasło.

Skala jest policzalna. Wśród 18,7 mln logów z 2025 roku Flare naliczył 2,05 mln z firmowymi danymi tożsamości, a 1,17 mln zawierało jednocześnie dane firmowe i ciasteczka sesji. Ponad połowa logów z firmową tożsamością niesie więc materiał, którego drugi składnik nie zatrzyma; pokazaliśmy to na kampanii w analizie obejścia MFA przy kradzieży poświadczeń.

Trzy założenia, które przy skradzionej sesji przestają działać
  • „Mamy MFA, więc jesteśmy bezpieczni”: drugi składnik chroni moment logowania; sesja skradziona po zalogowaniu tego momentu nie potrzebuje.
  • „Zmieniliśmy hasło, sprawa zamknięta”: jeśli sesja nie została unieważniona, token nadal otwiera konto.
  • „To był prywatny komputer”: poświadczenia i sesje są firmowe niezależnie od tego, czyj był laptop.

Jak infostealer trafia na urządzenie

Wektory powtarzają się od lat i mają jedną cechę wspólną: wymagają, żeby użytkownik sam coś uruchomił. ENISA opisuje kampanię ClearFake, w której podrobione okna weryfikacji na przejętych stronach dostarczały rodziny Lumma i Vidar, a Microsoft wymienia zatruwanie wyników wyszukiwania i złośliwe reklamy prowadzące do crackowanego oprogramowania i cheatów do gier. Poniższa lista zbiera te drogi i dokłada dwie techniki oparte na tym samym mechanizmie: użytkownik uruchamia infekcję sam.

  • Crackowane oprogramowanie i generatory kluczy: użytkownik sam wyłącza ochronę, bo „tak trzeba, żeby zadziałało”
  • Malvertising: płatne wyniki wyszukiwania prowadzące do podrobionych stron popularnych narzędzi; ofiara pobiera program z pierwszego wyniku
  • Kanały Telegram z modami i cheatami: pobieranie plików od nieznanych osób jest tam normą, a ostrzeżenie systemu przeszkodą do obejścia
  • ClickFix: fałszywy komunikat o błędzie każe wkleić „polecenie naprawcze” do okna systemowego; użytkownik uruchamia infekcję własnoręcznie
  • Złośliwe rozszerzenia przeglądarki: mają dostęp do tego, po co przychodzi infostealer, bez żadnego exploita

Pierwszy kontakt to więc wiadomość, reklama albo link, a nie luka w oprogramowaniu. Infostealer jest problemem tej samej klasy co phishing i różni się dopiero tym, co dzieje się po kliknięciu. Wektory dostarczenia rozłożyliśmy w przewodniku po rodzajach phishingu, a wariant z kodami QR w tekście o quishingu.

Popularne rodziny infostealerów

Infostealery sprzedaje się zwykle w modelu malware-as-a-service: operator wynajmuje narzędzie do budowania próbek i panel do zarządzania skradzionymi danymi. Rodziny zmieniają się po każdym takedownie, ale kilka nazw wraca w raportach ENISA, Europolu i Microsoftu.

  • Lumma (LummaC2): według ENISA najczęściej spotykany infostealer od początku 2025 roku; między marcem a majem 2025 zainfekował około 394 tys. komputerów z systemem Windows, a jego obecność wzrosła po wyłączeniu RedLine
  • Vidar: obok Lummy dystrybuowany w kampanii ClearFake przez podrobione okna weryfikacji na przejętych stronach WordPress
  • RedLine i META: dwie długo działające rodziny, których infrastrukturę przejęto w operacji Magnus w październiku 2024 roku
  • StealC: sprzedawany jako usługa; Microsoft opisuje kradzież haseł i ciasteczek z przeglądarek, portfeli kryptowalut, sesji klientów poczty i FTP oraz zrzutów ekranu, a dostarczany bywa przez loader Amadey

Jak sprawdzić, czy komputer był zainfekowany, i jak usunąć infostealera

Na samym komputerze zwykle nie widać nic. Sygnał przychodzi z zewnątrz: z alertu systemu ochrony punktów końcowych, z nietypowego logowania do firmowego konta albo z monitorowania wycieków, które pokazuje adres z Twojej domeny w świeżym logu. Brak objawów nie oznacza braku infekcji, bo malware mogło skończyć pracę po jednym przebiegu.

Usunięcie próbki nie odwraca kradzieży: dane opuściły urządzenie wcześniej. Dlatego kolejność jest stała: najpierw unieważnić sesje i zmienić hasła do kont z tego profilu przeglądarki (szczegóły w runbooku poniżej), potem odtworzyć system z czystego obrazu zamiast go czyścić. ENISA zwraca uwagę, że Lumma ma wbudowany loader zdolny dostarczyć kolejne ładunki, więc po infekcji na dysku może zostać coś więcej niż sam stealer.

Prywatny laptop z dostępem do firmowego SSO

Typowy scenariusz z firmową tożsamością w logu nie zaczyna się na sprzęcie firmowym. Zaczyna się na prywatnym komputerze, na którym ktoś raz zalogował się przez przeglądarkę do służbowej poczty. Profil zapamiętał tyle, ile zapamiętuje zawsze, i od tej chwili prywatne urządzenie przechowuje firmowy dostęp.

Dla atakującego pochodzenie logu nie ma znaczenia: liczy się, do czego pasują poświadczenia. Flare podaje, że Microsoft Entra ID występuje w 79% logów zawierających firmową tożsamość. Entra ID jest wejściem do poczty, plików i komunikatora, więc jeden komplet poświadczeń otwiera całe środowisko pracy.

Zasięg zdarzenia wyznacza więc tożsamość i jej uprawnienia, a nie ewidencja środków trwałych. Dla zespołu bezpieczeństwa to przypadek zagrożenia wewnętrznego z przejętym kontem: napastnik działa z uprawnieniami pracownika. Pytanie „czy urządzenie było firmowe” rozstrzyga co innego: ile jeszcze mogło wyciec i czego nie da się już zbadać.

Od logu do ransomware: jak wygląda cały łańcuch

Pojedyncza infekcja rzadko kończy się atakiem tego samego sprawcy. Między kradzieżą a incydentem stoi rynek, i to on tłumaczy, dlaczego skutki pojawiają się miesiącami później.

Faza 1

Infekcja i wysyłka danych

Użytkownik uruchamia plik z crackowanego programu, reklamy albo kanału z modami. Malware kopiuje profile przeglądarek, wybrane pliki i zrzut ekranu, wysyła paczkę do operatora i kończy działanie; bywa, że w mniej niż minutę.

Faza 2

Log wchodzi do obiegu

Paczka trafia na giełdę logów albo do kanału na Telegramie: publicznego z próbką i płatnego z pełnym materiałem. Równolegle powstają wersje przetworzone: same poświadczenia przepakowane w combolisty i pliki ULP, w których do pary login–hasło dopisany jest adres serwisu.

Faza 3

Selekcja i wycena

Kupujący nie przegląda logów po kolei. Filtruje je po domenie w adresie e-mail, po adresie panelu w historii, po nazwie klienta VPN. Log z konta rozrywkowego i log z sesją do firmowego SSO to dwa różne towary.

Faza 4

Broker dostępu weryfikuje wejście

Pośrednik sprawdza, czy poświadczenia albo sesja działają, ustala zakres uprawnień i sprzedaje dalej zweryfikowany dostęp, a nie surowy plik. ENISA wymienia pośrednictwo w sprzedaży dostępów obok kradzieży poświadczeń i przejmowania sesji jako trzy podstawowe zastosowania infostealerów.

Faza 5

Wejście do sieci i atak

Grupa ransomware kupuje sprawdzony dostęp i zaczyna od zalogowania się, a nie od włamania. Stąd 73% ofiar z wcześniejszą infekcją albo wyciekiem danych logowania, u połowy w ciągu 95 dni przed atakiem.

Te 95 dni to najważniejsza liczba w łańcuchu, bo opisuje okno, w którym da się jeszcze zadziałać taniej niż po fakcie. W tym samym raporcie ransomware występuje w 48% naruszeń. Co dzieje się dalej, opisaliśmy w tekście o pierwszej godzinie po ataku ransomware, a ten sam mechanizm na konkretnej kampanii pokazujemy przy łańcuchu poświadczeń wokół mistrzostw świata 2026.

Mniej infekcji, ale celniejszych

Rok 2025 przyniósł zmianę, która wygląda na dobrą wiadomość: łączna liczba infekcji infostealerami spadła o 20% rok do roku. Gdyby poprzestać na tej liczbie, wniosek brzmiałby, że problem się kurczy.

Druga liczba ten wniosek przewraca. Odsetek infekcji zawierających firmowe dane logowania do SSO rósł w tym samym czasie z około 6% na początku 2024 roku do około 14% pod koniec 2025, a dane wstępne wskazują 16%. W lutym 2026 roku Flare prognozował, że już w trzecim kwartale 2026 firmowe poświadczenia może zawierać nawet co piąta infekcja.

Razem opisują zmianę modelu, a nie odwrót: operatorzy przestali sprzedawać logi na wagę i filtrują je pod kątem wartości. Przeciętny log w obiegu jest dziś groźniejszy niż rok temu, a dla organizacji mierzącej ryzyko liczbą alertów to pułapka: alertów mniej, ekspozycja większa. Jak mierzyć taką ekspozycję w sposób ciągły, opisujemy w tekście o Threat Exposure Management. Rozkład tej ekspozycji w jednym sektorze pokazujemy na danych z fintechu EMEA.

Kluczowe wnioski

  • 1
    Infostealer nie szyfruje i nie zostaje: kopiuje zawartość przeglądarki i wychodzi, nie dając objawów
  • 2
    Log to nie lista haseł, tylko kontekst: sesje, historia, pliki i zrzut ekranu opisujące konkretną osobę
  • 3
    Skradzione ciasteczko sesji omija uwierzytelnianie wieloskładnikowe, a zmiana hasła go nie unieważnia
  • 4
    Prywatny laptop z firmowym SSO daje ten sam skutek co sprzęt firmowy; Entra ID jest w 79% logów z firmową tożsamością
  • 5
    Infekcji jest o 20% mniej rok do roku, ale rośnie udział logów z firmową tożsamością

Log z Twojej domeny jest w obiegu: co teraz

Alert o logu zawierającym adres z Twojej domeny nie jest ciekawostką. Oznacza, że na jakimś urządzeniu, niekoniecznie firmowym, leżały poświadczenia i najprawdopodobniej aktywne sesje do Twoich systemów. Kolejność poniższych kroków nie jest dowolna.

  1. Krok 1Administrator tożsamości
    Unieważnij sesje, zanim ruszysz hasła

    Wymuś unieważnienie aktywnych sesji i tokenów odświeżania, a dopiero potem zajmij się hasłem. Odwrotna kolejność zostawia okno, w którym stara sesja nadal działa, a Ty masz w logach wpis o resecie i fałszywe poczucie zamknięcia sprawy. Pamiętaj też o sesjach w aplikacjach mobilnych.

  2. Krok 2Administrator tożsamości
    Zmień hasło i sprawdź metody uwierzytelniania

    Po unieważnieniu sesji wymuś zmianę hasła i sprawdź, czy do konta nie dopisano nowej metody uwierzytelniania: numeru telefonu, aplikacji albo klucza. Zarejestrowanie własnej metody MFA to typowy sposób utrwalenia dostępu, który przeżywa reset hasła.

  3. Krok 3Zespół bezpieczeństwa
    Przejrzyj logowania wstecz, nie od dnia alertu

    Log mógł krążyć miesiącami, więc data alertu nie jest datą kradzieży. Cofnij się tak daleko, jak pozwala retencja, i szukaj logowań z nietypowych lokalizacji, sesji trwających nieprzerwanie i dostępu do zasobów spoza codziennej pracy tej osoby. Retencja krótsza niż okno obiegu logu jest ustaleniem sama w sobie; o jej doborze piszemy w porównaniu SIEM, SOAR, XDR i EDR.

  4. Krok 4Administrator poczty
    Sprawdź reguły i uprawnienia w skrzynce

    Reguły przekierowania i automatycznego usuwania wiadomości to charakterystyczny ślad po przejęciu skrzynki i zarazem łatwy do przeoczenia. Sprawdź reguły klienta i serwera, przekierowania na adresy zewnętrzne, delegacje oraz aplikacje z dostępem do poczty. Reguła atakującego działa dalej po zmianie hasła.

  5. Krok 5IT i właściciel procesu
    Ustal, czy urządzenie było firmowe

    Jeśli tak, izoluj je, zabezpiecz materiał do analizy i przyjmij, że wyciekło wszystko, co widział profil przeglądarki, a nie tylko konto z alertu. Przy urządzeniu prywatnym zakres ustala się od strony tożsamości: od uprawnień tej osoby i tego, co było osiągalne przez przeglądarkę.

  6. Krok 6IOD i zarząd
    Zdecyduj o zgłoszeniu i udokumentuj decyzję

    Jeśli w zasięgu konta były dane osobowe, zdarzenie wymaga oceny pod kątem obowiązku zgłoszenia naruszenia, a zegar liczy się od stwierdzenia naruszenia, nie od zamknięcia analizy technicznej. Udokumentuj też decyzję o niezgłaszaniu wraz z uzasadnieniem. Podmioty objęte ustawą o KSC mają osobną ścieżkę, opisaną w tekście o NIS2 i ustawie o KSC.

Dwa kroki odróżniają realną reakcję od odhaczenia alertu: unieważnienie sesji na początku i przegląd reguł w skrzynce na końcu. Oba dotyczą trwałości dostępu, a nie hasła. A na haśle kończy się wiele opisów reakcji na wyciek. Jak zorganizować monitorowanie wycieków haseł na bieżąco, opisaliśmy w przewodniku po monitorowaniu wycieków danych.

Dlaczego takedown nie kończy sprawy

Infrastruktura infostealerów bywa wyłączana i te działania mają sens. W maju 2025 roku Europol i Microsoft rozbili zaplecze Lummy; między 16 marca a 16 maja 2025 zidentyfikowano ponad 394 000 zainfekowanych komputerów z systemem Windows. Między 10 a 14 listopada 2025 roku, w kolejnej fazie Operation Endgame, wyłączono 1025 serwerów obsługujących między innymi Rhadamanthysa.

Każda taka operacja przerywa dopływ nowych danych, ale nie robi jednej rzeczy: nie wycofuje z obiegu tego, co już wykradziono. Logi zostają u kupujących, są przepakowywane w combolisty i pliki ULP i krążą pod nowymi nazwami, dziś nie tyle w ukrytych serwisach w sieci Tor, ile w kanałach komunikatorów.

Data wyłączenia infrastruktury nie jest więc datą, po której poświadczenia przestają działać. Przestają działać wtedy, gdy ktoś unieważni je po stronie ofiary.

Najczęstsze pytania

Czym jest infostealer?

Infostealer to złośliwe oprogramowanie, którego jedynym zadaniem jest skopiowanie danych z zainfekowanego urządzenia i wysłanie ich do operatora. Zbiera zawartość profili przeglądarek: hasła, ciasteczka sesji, historię i autouzupełnianie, a także wybrane pliki, listę oprogramowania i zrzut ekranu. Nie szyfruje plików i zwykle nie zostaje na urządzeniu.

Czy zauważę, że komputer został zainfekowany infostealerem?

Zwykle nie. Infostealer nie wyświetla komunikatów, nie szyfruje plików i nie spowalnia systemu, a zbieranie danych bywa krótsze niż minuta. Objawem bywa dopiero skutek: nieznane logowanie albo alert o poświadczeniach z Twojej domeny w obiegu. Usunięcie próbki nie odwraca kradzieży: dane opuściły urządzenie wcześniej.

Czy uwierzytelnianie wieloskładnikowe chroni przed infostealerem?

Chroni przed użyciem samego skradzionego hasła i dlatego jest niezbędne. Nie chroni przed skradzionym ciasteczkiem sesji: taka sesja została uwierzytelniona wcześniej, więc jej zaimportowanie do innej przeglądarki nie uruchamia pytania o drugi składnik. Flare podaje, że 1,17 mln logów z 2025 roku zawierało firmowe dane tożsamości razem z ciasteczkami sesji.

Czy po wykryciu logu wystarczy zmienić hasło?

Nie, jeśli w logu były ciasteczka sesji, a przy kontach firmowych to częsty przypadek. Zmiana hasła nie unieważnia automatycznie aktywnych sesji ani tokenów odświeżania, więc dostęp może działać dalej. Właściwa kolejność to unieważnienie sesji, zmiana hasła, przegląd metod uwierzytelniania i reguł w skrzynce.

Czy infekcja na prywatnym komputerze pracownika to problem firmy?

Tak, jeśli ktoś logował się na nim przez przeglądarkę do firmowych systemów. Log zawiera poświadczenia i sesje niezależnie od właściciela sprzętu, a według badania Flare Microsoft Entra ID występuje w 79% logów z firmową tożsamością. Zasięg zdarzenia wyznacza tożsamość i jej uprawnienia, a nie ewidencja urządzeń.

Co łączy infostealery z ransomware?

Łańcuch dostaw. Log z infostealera trafia na giełdę logów albo do brokera dostępu, który weryfikuje poświadczenia i sprzedaje działający dostęp grupie ransomware. Verizon podaje, że 73% ofiar ransomware miało w poprzedzającym roku infekcję infostealerem albo zdarzenie wycieku danych logowania, a połowa z nich w ciągu 95 dni przed atakiem.

Jak usunąć infostealera z komputera?

Najpierw unieważnij sesje i zmień hasła do kont zapisanych w przeglądarce, bo usunięcie próbki nie odwraca kradzieży. Potem odtwórz system z czystego obrazu zamiast go czyścić: niektóre rodziny, na przykład Lumma, mają wbudowany loader, który może doinstalować kolejne ładunki.

Podsumowanie

Infostealer jest najcichszym ogniwem łańcucha i dlatego łatwym do zlekceważenia. Nie generuje incydentu w dniu infekcji i nie zostawia śladu, o którym użytkownik zdąży komuś powiedzieć. Generuje towar: log, który przez tygodnie zmienia właściciela, aż trafi do kogoś, kto ma pomysł, co z nim zrobić. Organizacja dowiaduje się o tym na końcu tej drogi, a okno między infekcją a skutkiem otwiera wyłącznie wiedza, że log już krąży. W tle skala nie maleje: CERT Polska obsłużył w 2025 roku 260 783 unikalne incydenty, o 152% więcej niż rok wcześniej.

Zmiana hasła zamyka drzwi. Skradziona sesja jest już w środku.

Źródła

  1. 1.
    2026 State of Enterprise Infostealer Identity Exposure
    Flare · 2026-02-02 · dostęp 2026-08-17
    Analiza 18,7 mln logów infostealerów z 2025 roku. Źródło danych o udziale firmowej tożsamości (ok. 6% na początku 2024, ok. 14% pod koniec 2025, wstępnie 16%), o 2,05 mln logów z firmową tożsamością, o 1,17 mln logów z ciasteczkami sesji, o 79% udziale Microsoft Entra ID oraz o spadku łącznej liczby infekcji o 20% rok do roku.
  2. 2.
    Flare Research Warns 1 in 5 Infostealer Infections Could Yield Enterprise Credentials in 2026
    Flare · 2026-02 · dostęp 2026-08-17
    Komunikat prasowy z lutego 2026 z prognozą, że już w trzecim kwartale 2026 firmowe dane logowania może zawierać nawet co piąta infekcja.
  3. 3.
    2026 Data Breach Investigations Report
    Verizon · 2026-05 · dostęp 2026-08-17
    Źródło danych o 73% ofiar ransomware z wcześniejszą infekcją infostealerem lub zdarzeniem wycieku danych logowania, o 95 dniach dla połowy z nich oraz o 48% naruszeń powiązanych z ransomware.
  4. 4.
    ENISA Threat Landscape 2025
    ENISA · 2025-10 · dostęp 2026-11-17
    Roczny przegląd zagrożeń w UE (lipiec 2024 – czerwiec 2025). Źródło opisu kampanii ClearFake (Lumma, Vidar), operacji Magnus (RedLine, META), skali infekcji Lummą i trzech funkcji infostealerów: kradzieży poświadczeń, przejmowania sesji i pośrednictwa w dostępie.
  5. 5.
    StealC and Amadey: Breaking down infostealers and the cybercrime services that deliver them
    Microsoft Threat Intelligence · 2026-06-24 · dostęp 2026-11-17
    Rozbiór rodziny StealC i loadera Amadey: model sprzedaży, zakres kradzionych danych i drogi dostarczania (zatruwanie wyników wyszukiwania, złośliwe reklamy, ClickFix).
  6. 6.
    Europol and Microsoft disrupt world’s largest infostealer Lumma
    Europol · 2025-05 · dostęp 2026-08-17
    Ponad 394 000 komputerów z systemem Windows zainfekowanych Lummą, zidentyfikowanych między 16 marca a 16 maja 2025 roku.
  7. 7.
    End of game for cybercrime infrastructure: 1025 servers taken down
    Europol · 2025-11 · dostęp 2026-08-17
    Faza Operation Endgame z 10–14 listopada 2025 roku: 1025 wyłączonych serwerów, działania koordynowane z centrali Europolu w Hadze.
  8. 8.
    Raport roczny CERT Polska za 2025 rok
    CERT Polska / NASK · 2026-04 · dostęp 2026-08-17
    Raport roczny za 2025 rok: 260 783 unikalne incydenty, wzrost o 152% rok do roku.

Sprawdź, czy log z Twojej domeny jest już w obiegu

Flare monitoruje giełdy logów, kanały komunikatorów i fora, i wskazuje konkretne poświadczenia powiązane z Twoją domeną, zanim ktoś sprawdzi, czy nadal działają.

Zobacz, jak działa Flare

Porozmawiajmy
o bezpieczeństwie

Napisz albo zadzwoń i opisz, czego potrzebujesz: projekt architektury, wdrożenie narzędzi, SOC as a Service albo test penetracyjny. Całodobowy monitoring prowadzimy w ramach SOC as a Service.